नभ भरले ता-यांनी ,जळ भरले मोत्यांनी 

या अशा सुशान्त समयी होऊ जरा रानभरी ॥

स्तब्ध येथले कातळ , वारेही निःस्तब्ध 

दूर दूर क्षितिजावर अवतरेल स्वप्नपरी ॥ 

सजल नेत्र पाहुनी विचारले तिला कुणी 

काय जाहले असे? दुखावले तुला कुणी ॥ 

गेला निघुन टाकुनी इथे तिला वियोगिनी 

हीच प्रीतीरीत,  या समजावुनी तिला कुणी ॥

बोल नयनांचे कसे तुज उलगडावे, जागुनिया रातभर मी तळमळावे ॥ वाट आपण निवडलेली चालताना, टोचता काटे कशाला हळह‌ळावे ॥ दूर झाले जीवनातून मी तुझ्या रे, माझिया दारात तू ना घुटमळावे