भोवती काळोख आता दाट आहे  ही कुठे नेणार मजला वाट आहे ॥ कारणे सांगू नको तू वंचनेची,  जाणते मी, ही तुझी पळवाट आहे ॥ ना कुठेही मज किनारा साद घाली,

या जगी खोटीच मूल्ये मज जपावी लागली,   शेवटी माझीच गीते मज विकावी अगली ॥ जोजवीले या करांनी, ललन केले मी जीचे , ती कळी माझ्याच हाती मज खुडावी लागली

काही फुले सुगंधी, काही कळ्या विषारी  बागेत या जगाच्या नाना परी कटारी ॥ केल्या चुका हजारो, नाही क्षिति परंतू  शिक्षा मला मिळाली प्रीतीतल्या जुगारी ॥ हे झाड बाभळीचे मी लाविले