एकली
धारांच्या तालावर नाचणाऱ्या मोराला सांगितलं कितीदा नको रे नाचू... प्रत्येक पाऊल तुझं गवतावर पडणारं जिवावर पडतं अन् लागतं बोचू ...
या जगी खोटीच मूल्ये मज जपावी लागली,
शेवटी माझीच गीते मज विकावी अगली ॥
जोजवीले या करांनी, ललन केले मी जीचे ,
ती कळी माझ्याच हाती मज खुडावी लागली ॥
यातनांची पालखी जी तुडविली पायातळी,
नाईलाजाने पुन्हां ती मज पुजावी लागली ॥
पारध्याची पाहुनी ती अदयता त्या ऋत्विजा,
पुण्यवाणी अनवधानी श्रापवावी लागली ॥
या जगाची रीत विपरित बघुन मी चक्रावले,
डोळियाची पापणी ही मज शिवावी लागली ॥
पेरलेली बी बियाणे उगवुनी आल्यावरी,
बेगडी रुपे पुन्हा ती मज पुरावी लागली ॥
शांतवाया येऊनी केलास का आकांत तू ,
यामुळे दुःखे तुझीही मज गिळावी लागली ॥
शशिकला